Het Afscheid

Het afscheid viel zwaar.
Ik herkende je niet maar ik wist dat jij het was je kleding, je handen, je jointje, je haren.
Het deed me pijn om je zo te zien liggen.

Met een knal was het voorbij zonder gedag te zeggen, geen vaarwel brief.
Niks Nada Noppes hoe moeten we het ooit begrijpen.
Je bent er echt niet meer het is nog steeds onwerkelijk.
Komen we hier ooit over heen.

Ik wou je aanraken een kus geven een hand.
Maar ik kon het niet ik had al moeite om naar je te kijken.
Je lag daar echt…..
Als ik je niet had gezien had ik het niet geloofd.
had ik gedacht dat je een flauwe grap met ons uit haalden.
Want grappen maken kon je als de beste.

Als je eens wist wat voor een ravage je achterlaat hoeveel gebroken harten.
Je dacht dat niemand om je gaf of aan je dacht.
Maar integendeel je laat een lege plek achter bij ons allemaal.

Ik zal niet denken aan ons laatste gesprek.
Dat doet me teveel pijn en laat een veelste groot schuld gevoel achter.
Had ik maar, deed ik maar of was het maar dan had ik je kunnen helpen.
Dan had je ons niet verlaten.
Maar ik kan niemand de schuld geven was het maar zo dan was het misschien makkelijker geweest.
Je bent er niet meer ik zal me er nooit bij kunnen neerleggen niemand niet.
Maar ik zal het en plekje moeten geven wij allemaal.

Ik zal denken aan onze mooie tijden.
Heerlijke etentjes, Sauna, samen werken, veelste kleine hete hokjes waar we onze kont niet konden keren. Waar je ons altijd weer goed verzorgde met een uitgebreide lunch in je blote borst.
Onze gesprekken, je knuffels, hoe je heerlijk kon crossen in je auto met Bob Marley en je dikke vette joint, je bakje waar je je voorraad in bewaarde en natuurlijk je boot je hart en ziel.
Wat hield je van lekker eten, wat hield je van het leven en van ons.

Ik mis je stem, je lach, je grappen, je positieve kijk op het leven.
Wat is e r toch gebeurt????
Dacht je echt dat je bij ons niet terecht kon????
Ik kan je niet meer zeggen hoeveel ik van je hield hoeveel je voor me hebt betekent.
Ik kan niet meer met je lachen of je knuffelen.
Ik zal nooit meer je wijze woorden horen of je geblaas en gevloek
ik zal je nooit meer een joint zien draaien, ik zal je nooit meer zien genieten van je muziek.

Je zou zo trots zijn geweest op Yasmina en op iedereen.
Hoe ze daar stonden denkend aan jouw tranen vloeide in overvloed.
Je plechtigheid was mooi de muziek paste bij je.

Ooh Jongen wat heb je toch gedaan.
Het spijt me zo…….
Ooh Pa ik mis je zo………

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s